Gitme Demek Zor Ölümden

Gitme diyemezsin , denmez işte bir sebepten. Susar gülümsersin omuzların dik bakışların keskin.
Bir insandan uzak kalmak, ne kadar zor gelebilir insana?
Aradaki km ler neden yorar ilişkiyi?
'Gitme' demeye dilin varmaz ya hani, içine akar gözyaşların. İçinden bir parça kopar ilişir rüzgara..
Senin ipek kanatların yetişemez giden sevgiliye. Hasret kadar güçlü olmasa da gurur, neden yener diğer duyguları ? Neden içindeki o kızgın duygular kesip yollarını durdurmaz sevdiğini. Neden susar kadın son şansıyken belki de konuşmanın?

Aşık olmak nasıl zordur, peki neden kaybetmek o kadar kolay?

Ne yapar o bensiz şimdi gidince. Düşünmez mi kalbini bende unuttuğunu. Ya kimi sever oralarda, kim sever onu en çekilmez anlarıyla , kim örter üstünü düşüncesizliklerinin ? Kim tutar ellerini benim gibi ? Kim öper  ruhuna dokunarak ?  Hiç mi bilmez onsuz benden geriye kalacak ruh benim değil. Düşünmez mi içimden söküp aldığını o yazları baharları giderken.

İçimde kıvranan acıya rağmen göğsümü gerip ona 'şans' dilerken, içimde yankılanan hıçkırıkları duymaz mı?
Güneş aydınlatrmaz onsuzluğu ne kadar parlasa da. Onsuz hiçbi şey olmaz ki onunlayken olduğu gibi. Sorarlarsa gitti demek kolay, gülümseyip geçiştirmek, konusunu geçirmemek kolay. Ya başımı yastığa koyunca hortlayan özlem duygusuyla baş etmek?

Dokunacak kadar yakından arasan ulaşılmayacak uzaklığa göndermek sevdiğini kalbin anlayacağı dilde bir şey mi? Gitme demek neden zor gelir her gün acı içinde ölmekten...